ΜΕ ΠΑΝΣΕΛΗΝΟ

      
  Απόψε το φεγγάρι μου κλαίει και  από του ουρανού την άκρη στάζει το δάκρυ του και πλημμυρίζει την καρδιά μου.Αχ! 
  Ξεθωριάζει το βλέμμα του ανάμεσα από τα σύννεφα-πότε θα σταματήσουν να μου θαμπώνουν τον καλοκαιρινό μου ουρανό-και η ψυχή μου σπαρταράει.Αχ!
  Με  λίγη καλή διάθεση το βλέπω από εδώ που είμαι και αναστενάζω.Αχ!Βαχ!
  Όμως ο νους  μου τρέχοντας πλήγωσε θεριό του έρωτα και μου τσαλαπάτησε τα όνειρα που δε ζω.Αυτό πόνεσε!
  Αυτή τη νύχτα ποιος θα μου πάρει τη λύπη να μου φέρει τη χαρά.Αχ!
   Ο φτερωτός θεός μου φωνάζει "ζήσε αυτό που τώρα σου συμβαίνει".Μα εγώ δεν αντέχω άλλο τόση σκέψη.Αδιέξοδο βλέπω  για απόψε.
                           Ας πούμε καλό βράδυ!